Liebich był w swoim czasie jedną z najbardziej znanych osobistości w środowisku leśnym ze względu na oryginalność pomysłów i zapał, z jakim je bronił. Różni właściciele ziemscy konsultowali się z nim w sprawach leśnych i ogólnie nazywano go „Forstrath”. W jego pismach nie brakowało nowych idei i sugestii reformatorskich. Hodowla lasu, którą promował według swojego pomysłu, opierała się na praktycznym doświadczeniu. Wyznawców leśnych idei Liebicha nazywano „szkołą praską”. Choć początkowo nowe pomysły na leśnictwo wywołały wielkie zainteresowanie, to wkrótce zostały one zapomniane.
Prace
Der aufmerksame Forstmann oder das Neueste und Bemerkenswerteste aus dem Forst- und Jagdfache, 4 Bände, Enders, Prag 1820–1831. Die Forstbetriebs-Regulirung, mit Rücksicht auf das Bedürfniß unserer Zeit, Haase, Prag 1836. Die Reformation des Waldbaues im Interesse des Ackerbaues, der Industrie und des Handels, 2 Bände, Malleschitz-Prager Seidenbau-Anstalt, Prag 1844–1845. Organ für die Reformation des Waldbaues, 2 Bände, Prag 1846–1851. Compendium der Forstwissenschaft, Braumüller, Wien 1854. Compendium der Jagdkunde, Braumüller, Wien 1855. Die Forstwissenschaft nach der Prager Lehre, Braumüller, Wien 1859. Der Maulbeerbaum als Waldbaum und als Grundlage des deutsch-österreichischen Seidenbaues, Braumüller, Wien 1859.