mały|Portret Stefanii Jaworskiej z Klemensiewiczów autorstwa S. I. Witkiewicza (ok. 1910) znajdujący się w kolekcji sztuki Wojciecha Fibaka Stefania Jaworska z domu Klemensiewicz (ur. 13 września 1882 w Bieczu, zm. 18 listopada 1977 w Krakowie) – polska polonistka i germanistka, pedagog i tłumaczka.

Życiorys Studiowała filologię polską i germańską na uniwersytetach: wiedeńskim, krakowskim oraz lwowskim. W 1909 w Krakowie wyszła za prozaika i publicystę – Romana Jaworskiego. W 1910 przenieśli się oni z Krakowa do Lwowa, gdzie Jaworska pracowała jako nauczycielka w gimnazjum Strzałkowskiej. W latach 1910–1911 uczestniczyła wraz z mężem w tworzeniu Klubu Konstrukcjonalistów. W 1913 małżeństwo (nieformalnie) rozpadło się. Po 1918 Jaworska przeniosła się do Łodzi, gdzie podjęła pracę nauczycielki w Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Po II wojnie światowej była zaangażowana w organizowanie Muzeum Sztuki w Łodzi, wspierając w tym działaniu kustosza – Romana Zrębowicza. Do końca życia była zaangażowana w tworzeniu przekładów poezji niemieckiego romantyzmu oraz poezji polskiej na język niemiecki, m.in. Cypriana Kamila Norwida, wraz z Krystyną Leo. Należała do Towarzystwa Ochrony Piękności Krakowa i Okolicy.