Stanisław Galas (ur. 28 kwietnia 1910 r. w Tuchowie, zm. 14 stycznia 1987 r. w Wejherowie) – polski duchowny katolicki, proboszcz parafii w Brzeźnie Lęborskim (1952-58) i Kostkowie (1958-87).

Życiorys Urodził się 28 IV 1910 r. w Tuchowie (pow. Tarnów) jako najstarszy syn z ośmiorga dzieci Jana Galasa i Julii z d. Sekubowskiej. Ojciec był listonoszem i drobnym rolnikiem. Po ukończeniu 7. klasy Szkoły Powszechnej w Tuchowie Stanisław złożył egzamin do IV klasy II Państwowego Gimnazjum Neoklasycznego w Tarnowie i tu po ukończeniu ośmiu klas starego typu zdał egzamin dojrzałości w 1930 r. Po roku przerwy kuracyjnej na złośliwą chorobę płuc wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie, które ukończył w 1936 r. Z powodu choroby i operacji ślepej kiszki w czerwcu 1936 r. święcenia kapłańskie otrzymał z rąk ks. biskupa Edwarda Komara dopiero 27 września 1936 r. w rodzinnym Tuchowie w kościele OO. Redemptorystów, po odbyciu rekolekcji w tym klasztorze. Jako wikariusz pracował w Nowym Rybiu, następnie pomagał choremu proboszczowi w Hryszycach. W czasie wojny był wikariuszem w Nagoszynie i Żegocinie.