Zarówno w Brzeźnie, jak i w Kostkowie, okazał się kapłanem nietuzinkowym, daleko wykraczającym poza stereotypowe wyobrażenia na ten temat. Dowodzą tego liczne wspomnienia zebrane przez komitet redakcyjny pod przewodnictwem proboszcza w Kostkowie ks. Roberta Mayera, przy okazji ustanowienia ks. Galasa patronem miejscowego gimnazjum (2001). Jednym z najbliższych przyjaciół ks. Galasa był ks. profesor Bolesław Kumor (1925-2002), historyk Kościoła z KUL, który jeszcze jako student historii postanowił spędzić wakacje nad morzem i z polecenia swoich znajomych trafił latem 1954 r. na plebanię w Brzeźnie. Wizyta ta okazała się brzemienna w skutki i zaowocowała wieloletnią serdeczną przyjaźnią, trwająca aż do śmierci ks. Galasa. Na Wielkanoc w 1955 r. – wspominał po latach historyk – pojechałem również do Brzeżna. Na Triduum Sacrum podzieliliśmy się pracą duszpasterską: ja miałem celebrować, głosić kazania, święcić i spowiadać w Brzeźnie i Łęczycach, a ks. Galas w Świetlinie i Salinie. Do dyspozycji na te odległości był nadal tylko jeden rower, korzystał z niego ks. Galas. Jego gorliwość duszpasterska zalecała, by każdy z nas celebrował w Triduum Sacrum dwa razy, nabożeństwa mogły się więc odbywać w każdym kościele. Spowiadaliśmy całą noc [sic!], ja zakończyłem spowiedź w Wielki Piątek koło piątej nad ranem, a jeszcze później ks. Galas.