Ken Tyrrell (ur. 3 maja 1924 w East Horsley, zm. 25 sierpnia 2001 tamże) – brytyjski kierowca wyścigowy, założyciel zespołu Tyrrell Racing.

Życiorys Podczas II wojny światowej służył w Royal Air Force. Po zakończeniu wojny wzbogacił się na handlu drewnem. W 1951 roku rozpoczął rywalizację Cooperem-BMC w Formule 3, a w późniejszym czasie rywalizował także samochodami Coopera Formuły 2. Pod koniec lat pięćdziesiątych rozpoczął przygotowywanie samochodów dla innych kierowców, między innymi dla Henry’ego Taylora. Dzięki zacieśnieniu relacji z Cooperem w 1960 roku utworzył Tyrrell Racing Organisation, który był odpowiedzialny za prowadzenie fabrycznego zespołu Coopera w Formule Junior. W 1961 roku rozszerzył działalność na samochody turystyczne (Mini modyfikowane przez Coopera). W 1964 roku kierowca Tyrrella, Jackie Stewart, zdobył mistrzostwo Brytyjskiej Formuły 3, zaś Warwick Banks triumfował w serii European Touring Car Championship. W 1965 roku Tyrrell zadebiutował w Formule 2 ze Stewartem i Jackym Ickxem, a także przejął prowadzenie fabrycznego zespołu Coopera w Formule 1 po tym, gdy John Cooper został poważnie ranny w wypadku. Następnie Tyrrell sprzedał Coopera Chipstead Motor Group, a sam przeszedł w Formule 2 na samochody Matra-BRM.