Samuel (Andrzej) Nakielski; „Samuel” jest imieniem zakonnym, „Andrzej” imieniem chrzestnym (ur. 1584 w Koniecpolu, ówczesna nazwa „Nowopole”, k. Lelowa / ur. w Lelowie?, zm. 12 stycznia 1652) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik zakonu Kanoników Regularnych Grobu Bożego, archiwista, bibliotekarz i historiograf swojego zgromadzenia zakonnego.

Życiorys Syn Andrzeja Dybka z Lelowa, pieczętował się herbem Szreniawa. Na początku XVII wieku ukończył studia w Akademii Krakowskiej i uzyskał stopień bakałarza. Przyjął święcenia kapłańskie (w 1605 lub 1613) i wstąpił do zakonu bożogrobców. W latach 1617–1646 prepozyt kościoła św. Jadwigi na Stradomiu w Krakowie. W 1626, w czasie pielgrzymki do Włoch, uzyskał w Rzymie stopień stopień doktora teologii na Uniwersytecie „La Sapienza”. W 1647 przeniósł się na stałe do klasztoru w Miechowie, gdzie był archiwistą i bibliotekarzem.

Autor zbioru tekstów brewiarzowych (całodzienna modlitwa zakonu, Officia Propria Festorum Canonici Ordinis SS. Sepulchri Domini Hierosolymitani, Cracoviae 1620) oraz dwóch dzieł historycznych poświęconych dziejom zgromadzenia bożogrobców: