Odnóża tylnej pary odznaczają się stopami o członie pierwszym niemal tak długim jak trzy następne razem wzięte.
Odwłok u samca ma siódmy sternit na tylnej krawędzi głęboko, półokrągło wykrojony z parą dość tępych, zbieżnych kolców w narożach. U samicy sternit ten również ma tylną krawędź półokrągło wykrojoną, jednak kolce są równoległe do lekko rozbieżnych. Genitalia samca cechują się obecnością dziewięciu par ząbków brzeżnych na bokach tępo zakończonego fallusa. Pokładełko samicy jest krótsze niż u zrąbienia dębowca.
Ekologia i występowanie Owad ten jest polifagiem. Kambiofagiczne larwy żerują pod korą dębów, orzecha włoskiego i śliw. Wyrośnięte larwy znajdywane były w gałęziach o średnicy od 3 do 5 cm.
Gatunek palearktyczny, subendemit bałkański. Podgatunek nominatywny znany jest ze Słowacji, Węgier, Chorwacji, Bułgarii, Macedonii Północnej i Grecji. Podgatunek C. l. turcica występuje endemicznie w Turcji.
Przypisy
Kategoria:Bogatkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1916 roku