Uczestniczył w pracach nad myśliwcem F-8U-2N. Listopad 1961 – wrzesień 1962 – był asystentem komendanta Szkoły Pilotów Eksperymentalnych Sił Powietrznych (USAF Experimental Flight Test Pilot School). Październik 1962 – maj 1963 – szkolił się w Aeronautycznej Szkole Pilotów Doświadczalnych (USAF Aerospace Research Pilot School). 1963–1966 – do momentu przyjęcia do Korpusu Astronautów NASA był oficerem w houstońskim Centrum Załogowych Lotów Kosmicznych (Manned Spacecraft Center) ds. realizacji projektów w Wydziale Biura Systemów Kosmicznych (Space Systems Division Office). Brał udział w opracowywaniu osobistego systemu manewrującego astronauty – AMU (Autonomy Maneuvering Unit).

Jako pilot wylatał ponad 3500 godzin, z czego 2800 na samolotach z napędem odrzutowym.

Kariera astronauty 4 kwietnia 1966 zakwalifikował się do piątej grupy astronautów NASA (). Został włączony do składu naziemnej załogi wspierającej pierwszego załogowego lotu realizowanego w ramach programu Apollo – wyprawy Apollo 7.