Tarusskije stranicy — almanach, wydany przez Kałuskie Wydawnictwo Książkowe w 1961 roku.
Choć wydawca wskazał nakład 75 000 egzemplarzy, to faktycznie wydrukowano tylko pierwszy rzut - 31 000 egzemplarzy.
Wydanie i cenzura Almanach ukazał się z inicjatywy ówczesnego pracownika Kałuskiego Wydawnictwa Książkowego Nikołaja Panczenki, który zaproponował włączenie do niego najlepszych dzieł, które nie zostały zaakceptowane przez centralne czasopisma i wydawnictwa.
Oficjalnym redaktorem almanachu był pisarz i dramaturg Nikołaj Otten, ale w rzeczywistości był nim Konstantin Paustowski, który przygotował książkę z udziałem Panczenki, Ottena, Władimira Koblikowa i Arkadego Steinberga .
Aleksiej Surgakow, sekretarz regionalnego komitetu ds. ideologii, wziął na siebie odpowiedzialność za publikację, pozwalając tekstom nie przechodzić przez moskiewską cenzurę.
Wydanie książki bez uprzedniej cenzury w Moskwie oznaczało wyjście poza granice dopuszczone przez odwilż. Chociaż almanach nie zawierał krytyki ustroju radzieckiego, to jego publikacja została uznana za błąd na poziomie KC KPZR, redaktor naczelny wydawnictwa został zwolniony, dyrektor otrzymał surową naganę, a Surgakow uwagę.