Charakterystyczną cechą Ombrophila jest także kształt zarodników. Wyjątkowo duża grupa gatunków, zaliczana do podrodzaju Ombrophila, ma mniej lub bardziej elipsoidalne, proste askospory o stosunku długości do szerokości wynoszącym około 2–3 (–4). Gatunki te zasiedlają głównie rośliny zielne. Gatunki zaliczane do podrodzaju Leotiella mają askospory wydłużone, proste do silnie zakrzywionych, o stosunku długości do szerokości w zakresie 4–10.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gelatinodiscaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Takson ten utworzył Elias Fries w 1849 r. Gatunkiem typowym jest Ombrophila violacea Fr. 1849 Synonimy: Haplocybe Clem. 1909 Kubickia Svrček 1957. Polską nazwę rodzaju nadała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego.
Gatunki występujące w Polsce: Ombrophila frangulae Velen. 1934 Ombrophila janthina (Fr.) Sacc. 1889 – cieniolubka szyszkowa Ombrophila morthieriana Rehm 1879 Ombrophila rivulorum Velen. 1934 Nazwy naukowe według Index Fungorum. Wykaz gatunków według M.A. Chmiel i innych.
Przypisy
Kategoria:Gelatinodiscaceae