leonhardi.
Biologia i ekologia thumb|left|Samica składająca jaja thumb|Imago szykujące się do odlotu Owad ten zasiedla lasy liściaste, zadrzewienia i parki. Preferuje stanowiska ciepłe, nasłonecznione. Rozmieszczony jest głównie od nizin do rzędnych około 800 m n.p.m., ale miejscami dochodzi do 1400 m n.p.m..
Samice składają jaja pojedynczo, zwykle w szczelinach kory lub pod jej łuski. Kambiofagiczne larwy żerują pod korą, w warstwie łyka pni, kłód, konarów i grubszych gałęzi drzew osłabionych, obumierających i martwych. Rzadziej żerują w gałęziach cieńszych, o średnicy 3,5 cm oraz drewnie przetworzonym, np. w słupach telegraficznych i płotach. Zrąbień ten jest szeroko polifagiczny. Preferuje dęby, ale wśród jego roślin pokarmowych wymieniane są też: buk zwyczajny, chmielograb europejski, dereń jadalny, eukaliptusy, figowiec pospolity, glediczja trójcierniowa, głogi, jabłoń domowa, jesion wyniosły, judaszowiec południowy, kasztan jadalny, klon francuski, leszczyna pospolita, morwy, olsze, robinia akacjowa, topole i wiązy. Drążony przez larwę korytarz jest zwykle płaski, sinusoidalny, dość krótki, nieschodzący pod łyko. Rozwój larwy typowo trwa dwa lata, ale może się wydłużać do lat trzech, a w ciepłych latach skracać do roku.
Przepoczwarczenie ma miejsce w owalnej komorze poczwarkowej na końcu chodnika.