Jan Kanty Maksymilian Iłowiecki herbu Ostoja (zm. 1801) – kanonik gnieźnieński i poznański, prałat poznański, absolwent Akademii Krakowskiej, doktor obojga praw, proboszcz w Sośnicy.
Życiorys Należał do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Przodkowie Iłowieckiego wywodzili się z Iłówca w Wielkopolsce. Jego rodzina była wymieniana przez Bartosza PaprockigoB. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584, wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Kraków 1858, s. 367-373. i Kaspra NiesieckiegoK. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. IV, s. 403..
Był synem Stanisława i Heleny Gądkowskiej h. Korab. Studiował na Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał dyplom doktora obojga praw w roku 1764. Tego roku został też kanonikiem poznańskim. Był proboszczem w Sośnicy. W roku 1771 został kanonikiem gnieźnieńskim. Dnia 11 lutego 1788 roku obrano go prałatem kanclerzem poznańskim. W roku 1797 podarował kapitule gnieźnieńskiej z własnych środków 4000 zł. Zmarł w sędziwym wieku dnia 14 czerwca 1801 roku w GnieźnieJ. Korytkowski, Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, Gniezno 1883, t. II, s. 191-193..
Zobacz też Herb Ostoja Ród Ostojów (Mościców)
Przypisy