W 1925 roku został wybrany na nadburmistrza Bytomia, w miejsce nagle zmarłego Alfreda Stephana. Podczas jego urzędowania polepszyła się sytuacja mieszkaniowa w mieście, wybudowano miejskie schronisko dla bezdomnych przy obecnej ul. Małgorzatki, rozbudowano tramwajową sieć komunikacyjną. Rozwinęła się bytomska oświata – wybudowano nowy budynek gimnazjum realnego (dzisiejsze I Liceum Ogólnokształcące), utworzono Akademię Pedagogiczną. Rozbudowano basen miejski i wybudowano stadion piłkarski Hindenburg-Kampfbahn.
Po przejęciu władzy przez nazistów w Niemczech, Knakrick został aresztowany, pozbawiony stanowiska nadburmistrza w 1933 roku i wyrzucony z miasta. Po wojnie Knakrick trafił do Bawarii, początkowo pracował jako notariusz w Cham, następnie od 1956 jako adwokat w Monachium. Angażował się na rzecz pomocy i asymilacji wysiedlonych po wojnie mieszkańców Bytomia, pisał też do „Gleiwitzer-Beuthener-Tarnowitzer Heimatblatt”.
W 1958 roku otrzymał Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Adolf Knakrick został pochowany na monachijskim Cmentarzu Leśnym ().
Przypisy
Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Ludzie związani z Bytomiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec