Tadeusz Wandzel (ur. 29 grudnia w 1931, zm. 14 lipca 1970) – podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego; dowódca 1 batalionu szturmowego (1968–1970).

Przebieg służby wojskowej Tadeusz Wandzel był z wykształcenia ślusarzem, a przed wstąpieniem do Wojska Polskiego pracował jako robotnik. W 1949 rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, którą ukończył w 1951, po czym został skierowany do Lublina, gdzie pełnił służbę do 1952 w 118 pułku artylerii ciężkiej. Następnie był skierowany do Ośrodka Artylerii nr 1 na stanowisko dowódcy baterii. W latach 1955–1957 odbywał służbę w 14 dywizjonie artylerii rakietowejEtat nr 4/121 dywizjonu artylerii rakietowej z 4 listopada 1955 roku. 8 DAP, który następnie włączono do 6 DAP. W 1957 został skierowany służbowo do 19 dywizjonu artylerii rakietowej. W latach 1959–1960 pełnił służbę w Krakowie w 5 dywizjonie artylerii 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. Na początku lat sześćdziesiątych ukończył przeszkolenie powietrznodesantowe z wyróżnieniem i został oficerem wojsk powietrznodesantowych. W 1961 objął w Krakowie funkcję zastępcy dowódcy ds. liniowych w 16 Batalionie Powietrznodesantowym z 6 DPD. W 1964 został skierowany do Rembertowa na studia do Akademii Sztabu Generalnego.