Ireneusz Bobrowski (ur. 19 listopada 1954 w Warszawie) – polski językoznawca, profesor nauk humanistycznychZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 26..
Życiorys W 1978 roku ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Studiował też w Nijmegen w Holandii. Rozprawę doktorską pt. Cechy subkategoryzacji czasowników przechodnich we współczesnym języku polskim, której promotorem był Marian Kucała, obronił w 1982 roku w Instytucie Języka Polskiego PAN. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał tamże w 1990 w oparciu o rozprawę Gramatyka generatywno-transformacyjna a uogólniona gramatyka struktur frazowych. Postanowieniem Prezydenta RP z 22 sierpnia 1995 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
Po uzyskaniu magisterium podjął w 1978 roku pracę w Instytucie Języka Polskiego PAN, gdzie w 1990 roku objął stanowisko docenta. Od 2002 do 2008 roku był dyrektorem IJP PAN. Nadto był kierownikiem Katedry Językoznawstwa Ogólnego i Indoeuropejskiego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W przeszłości związany był również z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Kielcach, przekształconą w Akademię Świętokrzyską, a następnie w Uniwersytet Jana Kochanowskiego, gdzie w latach 90. sprawował funkcję dyrektora Instytutu Filologii Polskiej.