Ekologia Jego głównym habitatem są obrzeża lasów górskich, zarośla i ogrody z drzewami. Preferuje wysokie drzewa z gałęziami pokrytymi mchem, obszary z licznymi kwiatami, młodymi liśćmi i owocami oraz skupiska cyprysów. Występuje na wysokościach od 840 do 1725 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 2,6 roku.
Dieta tego gatunku nie jest dobrze zbadana, ale prawdopodobnie składa się z owadów, jagód i nektaru. Występuje w stadach około złożonych z około 15 osobników, ale na górze Kasigau stada liczą około 80 ptaków, a spotykano także stada liczące nawet 135–175 ptaków.
Rozmnażanie Brak informacji, ale podobno rozmnaża się cały rok. Sukces rozrodczy jest bardzo niewielki z powodu drapieżnictwa.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gatunek ten od 2022 roku jest zaliczany do kategorii VU ( – gatunek narażony). Liczebność populacji jest szacowana na nie mniej niż 1200 i nie więcej niż 9000 osobników. Występują one w kilku osobnych populacjach. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako spadkowy. Spowodowane to jest zmniejszaniem się jego naturalnego habitatu.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
c Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Kenii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1935 roku