Bolesław Pacanowski (ur. 17 stycznia 1901 w Łodzi, zm. 8 listopada 1977 w hrabstwie Marin w Kalifornii) – polski malarz i scenograf pochodzenia żydowskiego.

Życiorys Ukończył w Łodzi szkołę średnią i zdał egzamin maturalny. Następnie podjął naukę w Szkole Rysunku i Malarstwa Ryszarda Radwańskiego, w prywatnej szkole Maurycego Trębacza, a także pod kierunkiem Konstantego Mackiewicza. Do II wojny światowej pracował w biurach architektonicznych m.in. Jerzego Müntza, Józefa Łęczyckiego oraz swojego brata Hilarego Pacanowskiego.

Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodziną przebywał w Białymstoku okupowanym przez ZSRR. W 1940 podjął pracę scenografa w teatrach operowych m.in. we Frunze i Zaporożu. Po ataku Niemiec na Związek Radziecki został rozdzielony z rodziną, która została wywieziona do obozów koncentracyjnych. W 1946 powrócił do Polski. W 1947 został członkiem Spółdzielni Pracy Artystyczno-Malarskiej „Sztuka”, w ramach której w malarsko-rzeźbiarskim studiu zajmował się projektowaniem i wykonywaniem prac z zakresu sztuki użytkowej (plakatów, grafik książkowych, rysunku prasowego i sztuki stosowanej). Był także członkiem stowarzyszenia „Grupa Ośmiu”, do którego należeli także: Majer Apelbaum, Mojżesz Boruszek, Rafał Chwoles, Karol Piasecki, Adam Muszka, Irena Adler-Molga i Józef Pasmanik.