Pełnił posługę duszpasterską: jako wikariusz – w parafii św. Katarzyny w Witoni (1956–1959), w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zduńskiej Woli-Karsznicach (1959–1963), w parafii św. Stanisława w Rzgowie (1963–1968), w parafii św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim (1968–1971) oraz jako proboszcz – w parafii św. Jana Chrzciciela w Brzykowie (1971–1978), w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Kurowicach (1978–1984), w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa i Trzech Króli w Dłutowie (1984–1996).
Pełnił urząd dziekana i ojca duchownego dekanatów: widawskiego (1975–1978), kurowickiego (1980–1984) i dłutowskiego (1990–1996).
Pełnił posługę diecezjalnego referenta ds. duszpasterstwa kobiet archidiecezji łódzkiej.
Był budowniczym kościoła Miłosierdzia Bożego w Woli Rakowej i inicjatorem erygowania nowej parafii.
17 lutego 1969 roku w kościele św. Jakuba Apostoła w Piotrkowie Trybunalskim ochrzcił Marka Marczaka, późniejszego biskupa pomocniczego archidiecezji łódzkiejhttps://piotrkowtrybunalski.naszemiasto.pl/biskup-marek-marczak-w-piotrkowie-obchodzil-jubileusz/ar/c1-4999076 i Sekretarza Generalnego Konferencji Episkopatu Polski.