brał aktywny udział w tworzeniu pierwszego w Polsce obserwatorium wysokogórskiego: Obserwatorium Astronomiczno-Meteorologicznego im. Marszałka J. Piłsudskiego (na szczycie Pop Iwan).

Jego badania naukowe obejmowały obserwacje gwiazd zmiennych zaćmieniowych, dokonał m.in. obserwacji 857 zaćmień Algola. W 1937 r. odbył dwumiesięczną ekspedycję fotometryczną do Dalmacji.

Zajmował się popularyzacją astronomii. Od 1930 r. zastąpił Tadeusza Banachiewicza w redagowaniu dodatku astronomicznego do Kalendarza Ilustrowanego Kuriera Codziennego. Był autorem podręczników astronomii dla liceów ogólnokształcących, wydanego w 1938 r. we Lwowie, współautorem (wraz z Eugeniuszem Rybką) podręcznika kosmologii z roku 1931 oraz licznych monografii astronomicznych.

W czasie okupacji niemieckiej był współorganizatorem lotniczej służby meteorologicznej z ramienia AK pod ps. Radca).