Standardowo jeden obrót zębatki piasty oznacza jeden obrót koła. To ustawienie przypisane zazwyczaj do środkowego biegu przerzutki planetarnej, czyli np. drugiego w trzybiegowej piaście. Na najwyższym biegu zębatka piasty kręci się wolniej od trybu, a tym samym – od całego koła. Pedałowanie wymaga więc dużej mocy, ale efekt napędzania koła jest bardzo wyraźny. Na niskich biegach przerzutki jeden obrót zębatki skutkuje zaś niepełnym obrotem koła. Kręcenie przez kolarza korbą, łańcuchem i zębatką piasty jest w tym przypadku łatwiejsze, ale na koło, za pośrednictwem piasty planetarnej, przełożona zostaje mniejsza moc.

Przełożenie jest zmniejszane za pomocą pociągnięcia linki przerzutki, która ciągnie za łańcuszek zaczepiony o wypychającą tryby sprężynę. W efekcie tryby cofają się w kierunku zębatki, przez co część z nich – określona dla danego przełożenia – przestaje napędzać ruch koła.

Zalety przerzutek planetarnych

Wysoka estetyka napędu – wynika z niewielkiej liczby zewnętrznych komponentów.