Worki 24–34(–37) × (2,9–)3,2–3,8 μm, 8-zarodnikowe, zarodniki w 4–8 seriach, silnie spiralnie skręcone wewnątrz worków, cztery dolne zarodniki odwrotnie zorientowane. Wierzchołek worków lekko mocno ścięty (nigdy nie wcięty ani bocznie napęczniały), podstawa z bardzo krótkim, lub średniej długości, grubym lub cienkim, wygiętym w kształcie litery L lub H trzonem. Askospory 7–8,5(–9) × (0,6–)0,7–0,8(–0,9) μm, bardzo wąsko wrzecionowate lub nieco maczugowate, górna część prawie cylindryczna, ale lekko zwężona w kierunku zaokrąglonego lub nieco ostrego wierzchołka, podstawa mniej lub bardziej zwężająca się lub z wyraźnym ogonem o długości 2–3 × 0,2–0,3(–0,4) μm. Askospory są mocno zakrzywione, zwłaszcza w pobliżu helikoidalnej podstawy, zawsze skręconej w prawo, wierzchołek wąsko elipsoidalny lub łezkowaty, zwężony do krótkiego, czasem niewidocznego filum. Parafizy z cylindrycznymi, lub bardzo nieznacznie główkowatymi wierzchołkami, komórka końcowa 11–20 × (1,7–)1,9–2,8(–4) μm, dolne komórki 2,7–5,5 × 1,9–3,3(–4) μm, rzadko rozgałęzione w górnej przegrodzie, szkliste lub bladoróżowe. Środkowa warstwa ekscypulum o grubości 10–30 grubości μm, zbudowana z okrągławo-wielokątnych komórek i niezbyt ostro odgraniczona od warstwy wewnętrznej warstwy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Orbilia crenatomarginata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.