Kilka dni później dowodzona przez niego jednostka dokonała wielkiej masakry białostockich Żydów.

„Czarny piątek” Geneza thumb|Białystok. Ruiny domów spalonych w czerwcu 1941 roku Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w Białymstoku szybko zapanował chaos. Funkcjonariusze sowieckiego aparatu okupacyjnego oraz ich rodziny przystąpili do panicznej ucieczki. Również wielu mieszkańców opuściło miasto w obawie przed niemieckimi nalotami i sowieckimi represjami. Miały miejsce przypadki szabrowania sklepów i magazynów. Z miejscowego więzienia, z którego uciekli sowieccy strażnicy, wydostało się około 2150 więźniów. Nawet do 200 mieszkańców Białegostoku i okolic zostało zamordowanych przez wycofujących się Sowietów. W relacjach żydowskich pojawiają się także informacje o Polakach dokonujących napadów na białostockich Żydów.

27 czerwca około godziny 6:00 rano do Białegostoku wkroczyli żołnierze niemieckiej 221. Dywizji Bezpieczeństwa. Towarzyszyli im funkcjonariusze Ordnungspolizei z 309. batalionu policji. Jego 1. i 3. kompanie wkroczyły do miasta już o poranku, odpowiednio z kierunków zachodniego i południowo-zachodniego. 2. kompania dołączyła dopiero popołudniu, wmaszerowując od południowego wschodu.