Grupa Wschodnia składa się z kilku piramidalnych konstrukcji oraz platform, które są zdominowane przez tzw. Strukturę 59 o wysokość 31 metrów. Jej szczyt wieńczą trzy małe świątynie, wzniesione w „stylu triadycznym”, rozpowszechnionym w późnym okresie preklasycznym. Platforma na której wznosi się piramida ma wymiary 128×125 metrów i zajmuje powierzchnię 16 000 m². W Grupie Wschodniej znajduje się także datowana na 500–200 rok p.n.e. Stela 1, która przedstawia scenę z mitu kreacyjnego Majów, znaną z księgi Popol Vuh narodu Kicze. Pierwotnie stela mierzyła 3,4 m wysokości, ale została rozbita na liczne fragmenty prawdopodobnie w wyniku napaści Teotihuacán na El Mirador i Nakbe pod koniec okresu preklasycznego.

Na północny zachód od Grupy Zachodniej znajduje się Grupa Kodeks. Kompleks ten był zamieszkiwany i powiększany przez napływ osadników majańskich w okresie klasycznym (600–900 n.e.), gdy miasto było już w dużej mierze opuszczone i nie powstawały żadne większe budowle. Chociaż nowe osadnictwo trwało krótko, to wytworzył się w tym czasie wyrafinowany styl ceramiczny, zwany „stylem Kodeks”. Ceramikę tę produkowano zarówno w Nakbe, jak i w El Mirador.