Projekt i budowa W latach 60. i 70. XIX wieku Holandia – jedno z największych państw kolonialnych – kosztem sporych wyrzeczeń zbudowała liczną flotę opancerzonych monitorów, które szybko stały się przestarzałe z powodu pojawienia się w latach 80. pierwszych pancerników i rozwoju nowych technologii. Jednak brak funduszy spowodował, że decyzję o budowie nowych jednostek floty obrony wybrzeża o łącznym tonażu 40 000 ton podjęto dopiero pod koniec lat 80., z realizacją na początku kolejnego dziesięciolecia. W ramach przyjętego limitu wyporności można było zbudować jedynie cztery pełnomorskie pancerniki, więc podjęto decyzję o skonstruowaniu większej liczby mniejszych jednostek, zbliżonych wielkością do budowanych wcześniej monitorów. Jako pierwsze zostały zaprojektowane dwie możliwie zunifikowane pod względem rozwiązań konstrukcyjnych, napędu i uzbrojenia jednostki: monitor oraz dwukrotnie większy krążownik pancernopokładowy, nazwane później i „Prinses Wilhelmina der Nederlanden”. Krążownik pod względem konstrukcji był skrzyżowaniem pancerników obrony wybrzeża i kanonierek typu Rendel, mającym mieć zdolność przeciwstawienia się w pojedynkę dwóm ówczesnym chińskim pancernikom typu Dingyuan lub trzem japońskim krążownikom typu Matsushima.