Stopy pierwszej pary mają skopule pełne, natomiast pozostałych par podzielone rządkiem grubych szczecinek. Opistosoma (odwłok) porośnięta jest ciemnobrązowymi szczecinkami włosowatymi oraz rozproszonymi, długimi, bladozłotymi szczecinkami obronnymi. Kądziołki przędne są jednolicie ciemnobrązowe. Te pary tylno-bocznej mają człon nasadowy najdłuższy, środkowy najkrótszy, a wierzchołkowy nieco krótszy od nasadowego i palcowaty.
Genitalia samicy cechują się endogyne z parą długich, nieco rozbieżnych, u nasady połączonych zbiorników nasiennych, krótszych i słabiej rozbieżnych niż u Ch. olivaceum. Zbiorniki te zwężają się wyraźnie ku szczytom, gdzie każdy dzieli się na dwa długie, rurkowate płaty wierzchołkowe. Pory gruczołowe obecne są na powierzchni całych zbiorników, jednak na płatach są gęściej rozmieszczone.
Ekologia i występowanie Ptasznik ten zasiedla wyższe położenia górskie, wybierając stanowiska z dobrze rozwiniętą roślinnością. W górach Zagros spotykany był na rzędnych 2600 m n.p.m. Norki buduje na skalistych zboczach, wśród rozproszonych kępek traw i niskiej roślinności zielnej. U wylotu norki znajduje się kołnierzowaty oprzęd zmieszany z grudkami podłoża i szczątkami roślinnymi.