Ma on cztery nogi, jak i cztery silniki do lądowania.
Pragyan Sześciokołowy łazik Pragyan ma prostokątne podwozie o wymiarach 91,7 x 75,0 x 39,7 cm, a dzięki zainstalowanemu panelowi słonecznemu może generować 50 W.
Historia Program eksploracji księżyca przez Indie rozpoczął się w 2008 roku wraz z misją Chandrayaan-1, która zakończyła się sukcesem. Kolejną misją Indii na księżyc był , której orbiter potwierdził obecność wody na księżycu.
Misja Chandrayaan-3 jest kontynuację Chandrayaan-2, która ma trzy główne cele: demonstrację miękkiego i bezpiecznego lądowania na księżycu, ukazanie działania łazika, a także przeprowadzenie na miejscu badań naukowych.
Parę godzin po wylądowaniu lądownik Vikram wypuścił sześciokołowy, napędzany energią słoneczną, 26 kilogramowy łazik Pragyan, który ma docelowo dwa tygodnie badań powierzchni księżyca. Nazwa „Vikram” pochodzi od indyjskiego fizyka i astronoma , natomiast nazwa łazika pochodzi z sanskrytu i oznacza „mądrość”. Celem łazika jest badanie próbek ziemi w poszukiwaniu wody i lodu, a także wykrywanie niewielkich wstrząsów sejsmicznych.
Przypisy
Kategoria:Eksploracja Księżyca Kategoria:Indyjski program kosmiczny Kategoria:Loty kosmiczne w 2023