Historia W latach 1580–1595 i 1617–1721 posiadłość Szwecji. Stolicą administracyjną Ingrii szwedzkiej było Nyen, leżące na terenie dzisiejszego Petersburga. Ingria dzieliła się na cztery regiony administracyjne, których siedziby mieściły się w Jamburgu, Iwangorodzie, Nöteborgu i . Po zniszczeniu miasta Nyen przez Rosjan w 1656 przeniesiono stolicę do Narwy w Szwedzkiej Estonii. Ingria była regionem cywilizacyjnie zacofanym i bardzo słabo zaludnionym, w 1664 zamieszkiwanym przez ok. 15 tys. ludzi, w większości Ingrian (w 1695 stanowili 73,8% populacji). Od końca III wojny północnej, zakończonej w 1721 pokojem w Uusikaupunki (Nystad) w granicach Rosji, w większości zachodniej części obecnego obwodu leningradzkiego. W XVIII wieku region został poddany intensywnej rosyjskiej kolonizacji po założeniu tu nowej stolicy Rosji, Petersburga.
Po odłączeniu się od Rosji Sowieckiej od stycznia 1919 do grudnia 1920 na północnych krańcach regionu istniała Republika Ingrii Północnej, utworzona przez Ingrian, których celem było przyłączenie do Finlandii. Republikę włączono ponownie w skład Rosji Sowieckiej po podpisaniu traktatu w Tartu.