James Jeter – urzędnik imigracyjny Thalmus Rasulala – urzędnik przyznający bony żywnościowe Jay Leno – cieśla William Callaway – sprzedawca w sklepie płytowym Maxine Stuart – sekretarka Blancharda Tom Peters – właściciel restauracji Edward Marshall – urzędnik w firmie telefonicznej Richard Karron – budowniczy basenu Richard Keith – senator i inni.
Odbiór Film spotkał się z mieszanymi recenzjami krytyków. Roger Ebert, amerykański krytyk filmowy Chicago Sun-Times określił film jako zarówno przyjemną komedię jak i satyrę społecznąStrona autorska Rogera Eberta.
Spodobał się widzom. W czasie pierwszego weekendu wyświetlania (najbardziej prognostycznego z punktu widzenia przyszłych dochodów) w kinach amerykańskich przyniósł dochód w wysokości ponad 14 milionów dolarów. Był drugim (po Głębi) na liście najbardziej dochodowych filmów wytwórni Columbia Pictures wyprodukowanych w 1977 roku.
Film był wyświetlany w polskich kinach od maja 1978 roku. Pokazywany był również w TVP w latach 80. w cyklu filmów z udziałem Jane Fondy. Spodobał się krytykom, jako "doskonała satyra na kruchość stabilizacji, zamożności i luksusu amerykańskiej klasy średniej".