Wypustki wewnętrzne szkliste do bladopomarańczowych lub czasami różowe, o grubości 20–50(–80) µm. Anamorfa Podobna do gatunków z rodzaju Dicranidion. Konidiofory (6–)10– 33(–60) × 2–3,5(–4) μm (0–)1–3-przegrodowe, rozgałęzione lub nierozgałęzione, również zredukowane, czasami tworzące synnemy. Komórki konidiotwórcze monoblastyczne lub sympodialne, z bocznymi kołkami, 5–10 × 1,9–2,3(–5) um. Konidia przeważnie dwuramienne, ramiona równoległe, rzadko nieznacznie zbieżne lub silnie rozbieżne, o średnich wymiarach 8–14,5 × 5,5–6,7 μm, podstawa stożkowa, wyjątkowo z krótkim trzonem bez przegrody, komórka podstawna często z małą guzkowatą blizną, każde ramię ograniczone przegrodą.

Występowanie i siedlisko Znane jest jej występowanie Orbilia eucalypti w Ameryce Północnej i Południowej, w Europie, w Australii i Azji. Brak go w wydanym w 2006 r. wykazie wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, ale jego stanowiska podano w późniejszych latach. W Europie jego zasięg pionowy wynosi 1–1640 m n.p.m.