W szpitalu RAF zajął się nim doktor Archibald McIndoe – specjalista w leczeniu oparzeń, a Jan Stangryciuk został członkiem Guinea Pig Club, do którego należeli lotnicy leczeni pionierskimi i eksperymentalnymi metodami (według przypuszczeń dziennika The Times, był ostatnim żyjącym członkiem klubu). Przeszedł kilkanaście operacji, w tym operacje rąk, a także rekonstrukcję twarzy. Po kilkumiesięcznym leczeniu powrócił do służby i był przez kilka miesięcy instruktorem strzelców pokładowych Air Gunnery School w Szkocji. Od listopada 1944 w stopniu plutonowego PSP latał jako tylny strzelec w bombowcach Lancaster w 300 Dywizjonie Bombowym „Ziemi Mazowieckiej”, w załodze por. pilota Jana Konarzewskiego. W latach 1944–1945 wziął udział w osiemnastu misjach nad terytorium Niemiec. Następnie został wezwany do szpitala na dokończenie leczenia. Kilka dni później, w nocy z 20/21 lutego 1945 samolot pilotowany przez por. Konarzewskiego wraz załogą został zestrzelony przez niemiecką artylerię przeciwlotniczą nad Leverkusen. W 1946 jako członek Guinea Pig Club wziął udział w Londyńskiej Paradzie Zwycięstwa. Po rozwiązaniu Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii został przyjęty do RAF, gdzie służył jako kontroler ruchu lotniczego w stopniu chorążego (ang. warrant officer). Ze służby odszedł w 1948.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Stangryciuk-Black · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.