Michał II przynależał do Kwieków, rozległego i wpływowego politycznie klanu romskiego, któremu często przypisuje się pragnienie zdominowania innych grup Romów polskich w dwudziestoleciu międzywojennym. Nierzadko klan ten oferował władzom państwowym swoje usługi i współpracę. Bardzo wyrazistym przejawem politycznej siły oraz przywódczych aspiracji Kwieków było wskrzeszenie przez nich instytucji króla cygańskiego. Nawiązywała ona do tradycji przedrozbiorowych, w XX wieku była niemniej łączona niemal wyłącznie z Kwiekami. Dążenie do uzyskania własnej reprezentacji przez polskie środowiska romskie, zręcznie wykorzystane przez klan, nie jest przy tym zjawiskiem odosobnionym. Wzmożona aktywność grup romskich była wówczas zauważalna również w Rumunii, gdzie powstał ruch na rzecz zjednoczenia wszystkich Romów.