Historia Pierwsze propozycje i koncepcje zabudowy w tym miejscu powstały w 1963 r. Przewidziano wówczas ukształtowanie zabudowy narożnika u zbiegu ul. Sienkiewicza i Grunwaldzkiej w sposób umożliwiający utworzenie przed budynkiem niewielkiego placu z zielenią i małą architekturą. Aby to osiągnąć zaplanowano złamanie budynku uzyskując efekt wgłębnego narożnika. Natomiast dwa skrzydła budynku stanowią przedłużenie istniejących pierzei - południowa pierzeja ul. Sienkiewicza i północna pierzeja Grunwaldzkiej - które zbiegają się w tym obszarze pod szerokim kątem, co umożliwiło takie ukształtowanie bloku urbanistycznego. Kolejne opracowanie, tzw. projekt realizacyjny, powstał w 1968 r. Wprowadzono wówczas pewne korekty względem propozycji z 1963 r. dotyczące między innymi przeznaczenia parteru w całości na handel i usługi, uproszczenia nadbudówki, wysunięcia (nadwieszenia) pięter mieszkalnych przed lico parteru i w ten sposób zwiększenia powierzchni części mieszkalnej, oraz wyniesienia powyżej poziomu ulicy parteru i placu przed budynkiem. Projektantem obiektu jest Jadwiga Grabowska-Hawrylak. Do użytkowania został oddany w 1970 r.