Brzeg początkowo podwinięty, następnie często falisty i nacięty lub spękany, karbowany, ostry. Blaszki Szeroko przyrośnięte lub wolne, dość wąskie, o szerokości do 6 mm, miejscami rozwidlone, z blaszeczkami, gęste lub bardzo gęste, białe, czasami żółknące lub brązowiejące, po wyschnięciu żółtawobiałe. Trzon Wysokość 1–8 cm, grubość 0,15–0,6(1,5) cm, centralny lub ekscentryczny, o zmiennym kształcie, często krótki, cylindryczny lub lekko rozszerzony w kierunku podstawy, często wygięty, ze skupiskami małych, wadliwych kapeluszy u nasady, pełny, twardy. Powierzchnia często nieco bardziej szorstka w kierunku wierzchołka, ku dołowi zamszowa, kredowobiała do kremowej, czasami z lekkim winnoróżowym odcieniem, często ze sznurami grzybni u podstawy. Miąższ Cienki, biały, czasem wodnisty, z wyraźną warstwą błoniastą pod skórką i nad blaszkami, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach silnie mączny, smak słodki do silnie grzybowo-mączystego. Cechy mikroskopowe Podstawki maczugowate, z 1, 2, 3 i 4 sterygmami, ze sprzążką bazalną, małe, 17–20(25) x 3,8–4 µm. Zarodniki prawie kuliste, szeroko elipsoidalne, elipsoidalne lub łezkowate, gładkie, cienkościenne, z gutulami i małym hilum, szkliste, nieamyloidalne, cyjanofilne, małe, 4–5(6) x 2–2,5(3,5) µm. W hymenium brak cystyd, czasami występuje kilka nieregularnychcheilocystyd.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lejkownica nadrzewna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.