Służbę w armii zaborczej zakończył 1 listopada 1918.
W grudniu 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 6 pułku piechoty Legionów, w którym awansował na sierżanta i dowodził plutonem. 2 sierpnia 1919 został mianowany z dniem 1 sierpnia 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 88 z 12 września 1919, poz. 3130.. Jako oficer nadal dowodził plutonem, a później pełnił obowiązki adiutanta batalionu i dowodził kompanią. 23 maja 1920 dowódca 6 pp Leg. major Bolesław Popowicz we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:
25 czerwca 1920 pod Pergą został ranny po raz trzeci. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 6 pp Leg. Wiosną 1922 został formalnie przeniesiony do rezerwy z pozostawieniem w służbie czynnej, w macierzystym pułku.