w belgijsko-holenderskiej Szkole Wojny Minowej w Ostendzie (Belgia) oraz łotewskiej Akademii Obrony Narodowej w Rydze (Łotwa).
Służba wojskowa W 1994 po ukończeniu studiów w Akademii Marynarki Wojennej uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera nawigatora i otrzymał promocję oficerską na stopień wojskowy podporucznika marynarki. W październiku tego roku rozpoczął zawodową służbę wojskową w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża w Helu na stanowisku dowódcy działu rakietowo-artyleryjskiego i broni podwodnej na okrętach obrony przeciwminowej 13 Dywizjonu Trałowców. Następnie był zastępcą dowódcy trałowca ORP „Śniardwy”, a w 1999 został wyznaczony na stanowisko dowódcy ORP „Śniardwy”. W 2003 objął dowodzenie ORP „Flaming” na czas wydzielenia do Stałego Zespołu Sił Obrony Przeciwminowej NATO Europy Północnej. Po powrocie był dowódcą ORP „Czajka”, a następnie I Okrętowej Grupy Trałowej i ORP „Mamry”.