Można jedynie spekulować, dlaczego krzyż ten się tam znalazł, gdyż nie wydaje się, aby istniał jakikolwiek związek pomiędzy tym kościołem a Zakonem.
Po lewej stronie kościółka znajduje się niewielki ogródek. Nad drzwiami prowadzącymi do niego z ulicy znajduje się mocno zniszczona marmurowa płyta z tekstem w języku włoskim. Na niej znajdują się duże litery D.O.M. na początku, oraz L.D.B.M. (co prawdopodobnie oznacza: Locum Datum Bene Merenti – „miejsce zostało przyznane temu, kto na to zasłużył”) na końcu zapisu. Wydaje się, że na płycie tej widnieje informacja, że zgodnie z aktami notariusza Giuseppe Dimecha ogród ten miał zostać przekazany w dzierżawę na 99 lat niejakiemu Pascuale, synowi Giovanniego Sammuta z Lii. Dzierżawa ta powinna obowiązywać od roku 1774. Ciekawostką jest fakt, że wyraźnie napisano, iż ten mały ogród jest znany jako „Tal Bellea”. Potwierdza to, że przydomek ten na pewno był używany już w XVIII wieku.