Klemens Wicki (ur. 8 października 1911 w Kielnie, zm. 11 października 1943 w Halle) – podporucznik Wojska Polskiego, członek i wywiadowca Związku Walki Zbrojnej, ofiara terroru niemieckiego.

Urodzony w rodzinie rolniczej, syn Leona, wójta i radnego powiatowego, oraz Bronisławy zd. Skrzypkowskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Kłosowie i gimnazjum humanistycznego w Wejherowie wstąpił do Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, uzyskując stopień podporucznika. W kampanii wrześniowej 1939 r. służył w Batalionie Morskim w Gdyni, walcząc pod Chwaszczynem, w Osowej i Wielkim Kacku. Ranny, dostał się do niewoli, przebywając najpierw w szpitalach wojskowych w Gdyni i Gdańsku, a następnie w obozie jenieckim w Toruniu, z którego został zwolniony ze względu na zły stan zdrowia. Po wyjściu na wolność pracował jako kontroler obór.