wiadomo, że 155 martwych ciał zostało usuniętych z publicznych ulic przez nowy oddział władz, zajmujący się usuwaniem zwłok, w ciągu dziesięciu dni kończących się 24 sierpnia.” Sytuacja była znacznie gorsza na obszarach wiejskich. Według historyka Zareera Masaniego, Stephens miał wizytówkę z czterema zdjęciami ofiar wydrukowanymi po jednej stronie. „Pojechał pociągiem do Delhi z trzystoma takimi kartami i upewnił się, że każdy wyższy urzędnik państwowy otrzymał od niego ten symbol”. Kiedy Stephens ponownie odwiedził Kalkutę w 1975 roku część starszego społeczeństwa, która go rozpozała, dziękowała mu na ulicy. O takim zachowaniu miejscowych pisał m.in. Masani: „Czy to ty jesteś Ian Stephens, redaktor? Dziękuje za to, co zrobiłeś dla Bengalu!”Masani, Zareer (1990). Indian Tales of the Raj. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. s. 45..
Powrót do Anglii Stephens zrezygnował z pracy w „The Statesman” w 1951 roku po tym, jak nie zgodził się z indyjskim rządem w sprawie jego polityki w Kaszmirze. Spędził czas w Kaszmirze i Pakistanie, a następnie wrócił do Anglii i otrzymał sześcioletnie stypendium w King's College w Cambridge, które wykorzystał do napisania książki o swoich podróżach: Horned Moon, wydanej w 1953 roku.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy dziennikarze Kategoria:Absolwenci King’s College (Cambridge) Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1984