Większość ukraińskich migracji na Syberię miała miejsce między połową XVIII a początkami XX wieku. Po podboju Azji Środkowej przez Rosję na początku XVIII wieku Imperium Rosyjskie podjęło decyzję o zasiedleniu regionu poprzez wydanie 40% nowo utworzonych tam osad ukraińskim osadnikom, a 30% osadnikom pochodzenia rosyjskiego i białoruskiego. W roku 1897 Ukraińcy stanowili już 7,5% populacji obwodu akmolińskiego, obejmującego miasto Omsk i jego okoliczne obszary. Chociaż Imperium Rosyjskie tolerowało przejawy ukraińskiej tożsamości, a Związek Radziecki początkowo przyjął politykę ukrainizacyjną to pod koniec roku 1932 proukraińska polityka została wycofana na rzecz rusyfikacji i tym samym tożsamość ukraińska w regionie zaczęła być skutecznie wypierana. Migracja do regionu trwała przez cały okres istnienia ZSRR, w tym w ramach kampanii zagospodarowania nieużytków Nikity Chruszczowa, przeprowadzonej w latach 50..
Demografia Zgodnie ze spisem ludności Imperium Rosyjskiego z 1897 roku 51103 mieszkańców obwodu akmolińskiego utożsamiało się jako Małorosjanie (Ukraińcy), stanowiąc tym samym 7,5% lokalnej