Pseudostibaropus testaceus – gatunek pluskwiaków z rodziny ziemikowatych i podrodziny Cephalocteinae, jedyny z monotypowego rodzaju Pseudostibaropus.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1867 roku przez Francisa Walkera pod nazwą Stibaropus testaceus. W 1991 roku umieszczony został przez Jerzego Adriana Lisa w nowym, monotypowym rodzaju Pseudostibaropus.
Morfologia Ciało samców osiąga od 4,8 do 6,1 mm długości i od 2,7 do 3,1 mm szerokości, samic zaś od 6,5 do 7,8 mm długości i od 3,1 do 3,7 mm szerokości. Kształt ciała jest podługowaty, grzbietowo i brzusznie wypukły.
Głowa jest niewiele szersza niż dłuższa, ku przodowi zwężona i na krawędziach powrębiana, żółtawobrązowa do brązowej, zaopatrzona w wyłupiaste, brązowe do ciemnobrązowych oczy złożone, żółtawe lub rudobrązowe przyoczka, żółtą, sięgającą w spoczynku środkowej pary bioder kłujkę o członie drugim pozbawionym liściowatego płata oraz bladożółte do żółtych czułki zbudowane z pięciu członów, z których drugi jest drobny. Nadustek ma krawędzie równoległe lub zwęża się ku przodowi;