Józef Boguszewski, ps. Szczerbiec (ur. 1 marca 1901 w Warszawie, zm. 14 grudnia 1986 w Łodzi) – polski strażak, harcerz, instruktor pożarnictwa Związku Floriańskiego.
Życiorys Urodził się 1 marca 1901 w Warszawie, w rodzinie Szymona i Anny z Sitkowskich. Uczył się w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców m. Warszawy. W 1917 wstąpił do harcerstwa i był zastępowym w XIX Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. L. Narbutta, z którą brał czynny udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w listopadzie 1918 w Warszawie. Pierwsza praca w 1919 była w Urzędzie Pocztowo-Telekomunikacyjnym Warszawa 2. Następnego roku powołany do wojska i służył w Kompanii Telegraficznej Lokalnego Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa. Po odbyciu kursu dla instruktorów pożarnictwa w 1921 zatrudniony jako instruktor do spraw pożarnictwa przy Zarządzie Głównym Związku Floriańskiego. W 1922 powołany do wojska i służył w 6. Pułku Ułanów Kaniowskich a następnie w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii. Po odbyciu służby wojskowej pracował w Związku Floriańskim jako instruktor. Przeprowadzał lustracje, szkolenia, kursy pożarnicze oraz zdobywał wiedzę o organizacji pożarnictwa za granicą – we Włoszech, Jugosławii, i na Węgrzech.