W 1983 roku ponownie postanowiono przekazać sekcję do ZKS Stilonu. Drużyna stopniowo wzmacniana, wygrała rozgrywki ligi międzywojewódzkiej sezonu 1983/1984, a następnie sezonu 1984/1985. Przez dwa cykle ówczesnych rozgrywek III ligowych Stilon na 64 mecze wygrał wszystkie 64 – uzyskując bilans setów 192:16, jednak aby awansować do II ligi musiał przejść dwustopniowe baraże. W 1984 roku gorzowianie odpadli podczas turnieju w Koszalinie, natomiast w 1985 roku dotarli po 23 latach na centralny szczebel rozgrywek pokonując drużyny z Sosnowca, Nowej Soli, Grudziądza, Radlina i Szczytna. Następnie wygrywając w decydujących o awansie meczach z Baildonem Katowice (dwukrotnie po 3:1 w setach), Stilon awansował po raz drugi w historii na najwyższy poziom rozgrywek. Po spadku w następnym sezonie, gorzowianie przez kolejnych 5 sezonów występowali w niższych klasach rozgrywkowych. W sezonie 1992/1993 Stilon ponownie wywalczył awans do ekstraklasy, pokonując w meczach finałowych rozgrywek ówczesnej Serii B Stal Stocznię Szczecin 3:0 (dwukrotnie w setach 0:3 w Szczecinie i 3:1 w Gorzowie Wielkopolskim). W pierwszym sezonie po awansie zajął bezpieczne 6. miejsce w rozgrywkach. Przed sezonem 1994/1995 do klubu zatrudniono Huberta Wagnera, od wodzą którego siatkarze Stilonu zajęli najwyższe – 5.