Na miejscu pierwszego grodu znaleziono pozostałości nowszego zbudowanego od nowa lub w wyniku przebudowy starego. Według analizy dendrochronologicznej drewna pobranego z wału podgrodzia ustalono z dokładnością od plus dwóch do minus 9 lat, że zbudowano go z drewna ściętego około 967 roku. Nowy piastowski gród był umocniony szerokimi na kilkanaście metrów wałami drewniano-ziemnymi o średnicy ok. 80 metrów zabudowany wewnątrz chatami zrębowymi. Był on parokrotnie palony pod koniec XI, koniec XII oraz w XIII wieku po czym był odbudowywany oraz powiększany. W końcu XII wieku po kolejnym pożarze zniwelowany został wał wewnętrzny, a w jego miejsce powstało cmentarzysko, które otoczyło relikty budowli kamiennej z XIII wieku będącego prawdopodobnie kościołem grodowym. Z okresu drugiej zabudowy odnaleziono w Santoku liczne przedmioty codziennego użytku oraz paciorki, odważniki, monety i broń.