W sierpniu 1930 roku został wykładowcą Wojskowej Akademii Morskiej w Leningradzie, a w kwietniu 1931 roku kierownikiem katedry wyszkolenia bojowego w tej Akademii i w lutym 1932 roku jednocześnie szefem specjalnego kursu akademii. W lipcu 1936 roku został dowódcą brygady pancerników Floty Bałtyckiej. W marcu 1938 roku powrócił do Akademii Morskiej jako starszy wykładowca, a w lipcu 1939 roku został szefem katedry taktyki ogólnej wydziału dowodzenia Akademii. We wrześniu 1939 roku został szefem Zarządu Szkolenia Marynarki Wojennej i jednocześnie od lipca 1940 roku starszym naczelnikiem morskim Leningradu. Był autorem dwutomowego „Słownika morskiego”.
W dniu 18 czerwca 1941 roku został aresztowany przez NKWD pod zarzutem udziału w spisku wojskowym, szpiegostwie i sabotażu. Śledztwo trwał aż dziesięć lat do jego śmierci w więzieniu 19 września 1951 roku, gdzie cały czas przebywał od chwili aresztowania.
W dniu 1 listopada 1954 roku został zrehabilitowany przez Specjalne Kolegium Wojskowej.
Awanse kapitan I rangi (Капитан 1-го ранга) (15.03.1936 rozkaz nr 01168/π) flagman II rangi (Флагман 2-го ранга) (08.05.1939) kontradmirał (Контр-адмирал) (04.06.1940)