W Egipcie ptolemejskim, a później rzymskim, w powszechnym użyciu była arura (gr. ἄρουρα) – stara miara z czasów faraońskich, równa kwadratowi o boku 100 łokci. Przy łokciu równym 0,525 m, arura miała 2756,25 m², przy łokciu 0,450 m – odpowiednio 2025 m²Nazwa pochodzi od gr. „ἀρόω” (aroo), „pług” (pokrewna łac. arator i słowiańskiemu orać). Według Herodota II, 168 „Pole (ἄρουρα) u Egipcjan ma z każdej strony sto łokci, a egipski łokieć jest zupełnie równy samijskiemu.” przekład S. Hammera (tekst gr. i ang.).
Miary pojemności Płyny Najczęściej używane miary dla płynów nosiły następujące nazwy (od największych): metrētēs (lub amphoreus czy kados), hēmiamphorion (pół kotylē), oxybaphon, kyathos. Ich bezwzględna wartość podlegała znacznym różnicom lokalnym. Podstawowa jednostka – kotylē, mogła liczyć ok. 0,21 do ponad 0,33 litra. Ponadto największa jednostka – metretes, była większa lub mniejsza w zależności od liczby chous, które się w nim mieściły: od 8 do 12. Poniższa tabela podaje wartości dla systemu ustalonego według tradycji przez Solona (początek VI wieku p.n.e.): Jednostki miar płynów