Bezpośrednio po ukończeniu w 1973 studiów polonistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, został zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Literatury XX wieku Wydziału Polonistyki. W latach 1986–1994 wykładał język i literaturę polską na uniwersytetach w Ankarze i w Stambule; gdzie założył wydziały filologii polskiej. Następnie wrócił na UW, od 2004 na stanowisku profesora UW. W latach 2005–2013 kierował Zakładem Literatury XX wieku, a od 2014 Zakładem Literatury XX i XXI wieku Instytutu Literatury Polskiej (ILP) UW. Od 2006 należał do zespołu Pracowni Antropologicznych Problemów Literatury ILP UW. W latach 2007–2016 był dyrektorem Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum” UW. W 2016 został przewodniczącym Rady Naukowej Centrum. Pracował także w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie (2000–2010).
Działalność krytyczna i publicystyczna W 1972 opublikował na łamach „Nowego Wyrazu” pierwszą recenzję pt. Niestety – melodramat, dotyczącą powieści Zyty Oryszyn Melodramat. W miesięczniku tym publikował do 1973.