Fiat Topolino – samochód osobowy klasy miejskiej produkowany pod włoską marką FIAT w latach 1936–1955.
Fiat Topolino I Historia modelu thumb|left|250px|Fiat Topolino w Warszawie mały|lewo|FIAT 500 A „Topolino“ mały|lewo| Fiat 500 C z „amerykańskim” przodem Fiat 500A miał dolnozaworowy silnik o pojemności 569 cm³ i mocy 13 KM przy 4000 obr./min. Ze względu na małe rozmiary i szary kolor zyskał przydomek topolino (myszka). Pojazd ważył poniżej 400 kilogramów i osiągał prędkość maksymalną około 85 km/h. Przed wojną licencję na pięćsetkę zakupiła francuska Simca jako Simca Fiat 5 oraz niemieckie NSU. Montowano je także w zakładach Austro-Fiat, krótką serię zmontowano w polskich zakładach PZInż. Poza standardowym nadwoziem coupé w drezdeńskiej firmie Glaeser powstawały dwie odmiany nadwozi kabriolet, zaś Weinsberg wyprodukował niewielką liczbę stylowych nadwozi spider.
W trakcie produkcji oferowano trzy podstawowe wersje modelu Topolino: Fiat 500A – w latach 1936–1948, z przerwą na końcowy okres wojny i czas powojennej odbudowy (w 1944 roku zakłady koncernu Fiat zostały zbombardowane przez aliantów), Fiat 500B – w latach 1948–1949, Fiat 500C – w latach 1949–1955.