W tym czasie partner-kat jest opanowany, grzeczny i spokojny, dysponując częstokroć znacznie większymi zasobami finansowymi lub rzeczowymi. Kupuje dzieciom podarunki, ale nie płaci alimentów. Stosuje też stalking sądowy, czyli przemoc procesową, składając kilka lub kilkanaście pozwów przeciwko partnerowi-ofierze w różnych, często drobnych sprawach (mogą one dotyczyć uzależnień, kradzieży, pobić, nękania, braku odpowiedniej opieki nad dziećmi, czy chorób psychicznych). Wszystkie te działania mają na celu skompromitowanie ofiary w oczach rodziny, pracodawcy i nauczycieli.
Sprawca stara się wszelkimi środkami odwrócić role ofiary i sprawcy w taki sposób, że sprawca przyjmie rolę ofiary i zmienia faktyczną ofiarę w domniemanego sprawcę. Dzieje się tak na przykład wówczas, gdy sprawca przyjmuje rolę „fałszywie oskarżonego” i atakuje wiarygodność oskarżyciela lub wręcz obwinia oskarżyciela o bycie sprawcą fałszywego oskarżenia.
D.A.R.V.O. jako koncepcja opiera się na obserwacji i analizie. Autorki nie przeprowadziły systematycznych badań empirycznych. Nie jest też znane żadne systematyczne badanie sprawdzające spójność opracowanego schematu.