Powstanie Pontiaka 1763–1766 – rewolta plemion indiańskich przeciwko brytyjskiemu panowaniu w Ameryce Północnej. Swoją nazwę wywodzi od jej głównego przywódcy Pontiaka, wodza plemienia Ottawa z rejonu Wielkich Jezior.
Przed powstaniem Powstanie Pontiaka było jednym z następstw wojny o kolonie (1754–1763), kończącej francuskie panowanie w Ameryce Północnej. Jednym z powodów tego konfliktu była ekspansja brytyjskich osadników na tereny znajdujące się pod panowaniem francuskim od Appalachów po dolinę Ohio. Podczas gdy Francuzi wybudowali na tych terenach niewielką liczbę fortów obsadzonych głównie przez handlarzy i traperów, Brytyjczycy rozpoczęli systematyczne zakładanie osad i twierdz na ziemiach zajętych dotychczas przez plemiona indiańskie. Brytyjczycy uważali Indian za barbarzyńców i przypisywali im liczne okrucieństwa na osadnikach, m.in. wyolbrzymili masakrę w Forcie William Henry. Innym powodem wojny był fakt, iż Brytyjczycy w przeciwieństwie do Francuzów nie zaopatrywali Indian bezpłatnie w amunicję. Dodatkową zachętą do wypowiedzenia posłuszeństwa Brytyjczykom były obietnice pomocy francuskiej składane Indianom przez handlarzy francuskich. W roku 1762 indiański szaman Neolin zapowiedział sojusz Indian i Francuzów przeciwko Brytyjczykom.