thumb|160px|Herb Ostoja, wersja średniowieczna. Głogińscy – polski ród szlachecki pieczętujący się herbem OstojaB. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584, wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Kraków 1858, s. 372., należący do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców)K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839–1845, t. IV, s. 146., wywodzący się z Głoginina w WielkopolsceS. Kozierowski, Badania nazw topograficznych dzisiejszej archidiecezji poznańskiej, Poznań 1916, s. 182-183..
Najstarsze świadectwa źródłowe dotyczące rodu
Poniżej wymienione są ważniejsze świadectwa źródłowe dotyczące Głogińskich herbu Ostoja oraz Głoginina - ich wsi gniazdowej.
W roku 1420 Głoginin pojawia się jako wieś rycerska. Tego roku wzmiankowany w źródłach był Wolfart z Głoginina (Wolphardus de Glogylyno)S. Kozierowski, Badania nazw topograficznych dzisiejszej archidiecezji poznańskiej, Poznań 1916, s. 182.. Pierwszym znanym przedstawicielem Głogińskich herbu Ostoja był Jan, o którym wiadomo, że już w 1448 roku posiadał majątek w Głogininie. Tego roku zapisał na połowie swoich dóbr żonie Elżbiecie 50 grzywien tytułem wiana i posaguBiblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Grodzkie i ziemskie > Poznań > Rezygnacje > XV wiek > Część 1 – 1000 (Nr.